بطور معمول و عادي ما از موسيقى بعنوان يك تفنن در زندگى خود استفاده مي كنيم . اما براي كسب كيفيت شايسته و بالايي در زمينه شنوندگى و استاد شدن در اين زمينه , يعني رسيدن به نقطه اى كه بتوان نقش تإثير گذارى در موسيقى پيرامون خود به عنوان يك شنونده داشت, قبل از هرچيز بايد باور كنم كه موسيقى جزء لاينفكى از زندگى ماست. در طول تاريخ و از همون مراحل اولية رشد فكرى وتكامل انسان، موسيقى يار و همراه وى بوده است. لحظه يى تصور كنيد كه در صحنه زندگى روزمره ما موسيقى وجود نداشته باشد. چه اتفاقى ميافتد؟ مثلاً نه كسى زير لب با خود ترانه يى را ترنم كند, نه آوازى يا سازى بشنود و نه حتى يك سرود يا دعاي مذهبى را با صوتي زيبا بشنود و يا بخواند! آيا چنين جيزي قابل تصوراست ؟
ادامه مطلب در پيوند:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر